روش های انشعاب گیری از لوله پلی اتیلن
انشعاب گیری از لوله های پلی اتیلن یکی از مراحل مهم در اجرای شبکههای آبرسانی، آبیاری و انتقال سیالات است. بسته به شرایط پروژه، فشار خط، سایز لوله و میزان دوام مورد انتظار، میتوان از روشهای مختلفی برای گرفتن انشعاب استفاده کرد. در ادامه، رایجترین روشهای انشعابگیری از لوله پلیاتیلن را بررسی میکنیم.
1. انشعاب گیری با اتصالات جوشی
یکی از مطمئنترین و بادوامترین روشها برای انشعابگیری از لوله پلیاتیلن، استفاده از اتصالات جوشی است. در این روش معمولاً از سهراهی پلیاتیلن استفاده میشود که میتواند به صورت سهراهی ساده همراه تبدیل یا سهراهی تبدیلی باشد.
برای مثال، در یک پروژه ممکن است نیاز باشد از لوله 160 میلیمتر به انشعاب 125 میلیمتر برسیم. در این حالت از سهراهی تبدیلی استفاده میشود و قطعات پلیاتیلن به وسیله دستگاه جوش به هم متصل میشوند.
🔹مزایای روش جوشی:
🔹دوام و عمر بالا
🔹استحکام زیاد در برابر فشار
🔹مناسب برای پروژههای دائمی
🔹اتصال مطمئن در صورت اجرای صحیح
🔸نکات مهم:
این روش بیشتر برای زمانی مناسب است که هدف، یک اتصال دائمی و استاندارد باشد. البته کیفیت جوش بسیار مهم است و باید توسط فرد ماهر انجام شود مخصوصا در لوله غیر استاندارد. اگر لولهها غیر استاندارد باشند، کیفیت جوش ممکن است کاهش پیدا کند و اتصال به خوبی لولههای استاندارد نباشد.
2. انشعاب گیری با کمربند
روش بعدی، استفاده از کمربند انشعابگیر است. این روش زمانی کاربرد دارد که دستگاه جوش در دسترس نیست یا نیاز به انشعابگیری سریعتر وجود دارد.
🔹مزایای روش کمربند:
🔹نصب آسان
🔹سرعت اجرای بالا
🔹مناسب برای شرایطی که آب داخل لوله جریان دارد
🔹تنوع زیاد در سایز و مدل
در این روش، ابتدا کمربند روی لوله بسته میشود، سپس محل موردنظر سوراخ شده و انشعاب مورد نیاز نصب میگردد. این روش در بسیاری از پروژهها بسیار کاربردی است، بهخصوص زمانی که نمیتوان جریان آب را قطع کرد.
🔸محدودیتها:
در بعضی سایزها، کمربند پاسخگو نیست و ممکن است نیاز به تبدیل یا استفاده از روش جوشی باشد. همچنین هزینه این روش در برخی موارد نسبت به روشهای دیگر بیشتر است.
3. انشعابگیری برای آبیاری قطرهای
این روش بیشتر برای آبیاری قطرهای و انشعابهای متعدد و زیاد کاربرد دارد؛ مثل استفاده از نوار تیپ یا لوله 16 میلیمتر.
در این روش با استفاده از یک پانچر 16 میل، سوراخی روی لوله پلیاتیلن ایجاد میشود. سپس یک واشر لاستیکی برای آببندی قرار داده شده و بعد رابط یا شیر مخصوص نصب میشود.
🔹کاربرد این روش:
🔹آبیاری قطرهای
🔹انشعابهای متعدد
🔹نصب لولههای 12، 16 و 20 میلیمتر
رایجترین سایز در این روش، لوله 16 میلیمتر است که در سیستمهای آبیاری بسیار پرکاربرد میباشد.
🔸نکته مهم درباره استفاده از کمربند
در انشعابگیری برای لوله 16 یا نوار تیپ، چون تعداد انشعابها ممکن است زیاد باشد و به 100 تا 200 انشعاب هم برسد، استفاده از کمربند معمولاً انتخاب مناسبی نیست. دلیلش این است که در این حالت باید برای هر انشعاب، ابتدا کمربند مناسب مثلاً کمربند 110 به 1 اینچ تهیه شود، سپس رابط پلیاتیلن و بعد شیر نصب گردد که این کار هزینه را بالا میبرد.
اما اگر فقط یک انشعاب مدنظر باشد و فشار آب هم بالا باشد، میتوان از کمربند استفاده کرد. در این شرایط، کمربند میتواند گزینهای مناسب و کاربردی باشد.
4. انشعابگیری با کمربند فلزی
یکی دیگر از روشهای قدیمیتر، استفاده از کمربند فلزی است. این روش امروزه کمتر استفاده میشود، اما در برخی شرایط خاص و اضطراری هنوز کاربرد دارد.
🔹ویژگیها:
🔹امکان ساخت برای سایزهای مختلف
🔹مناسب برای شرایط خاص
🔹روش قدیمی و فرسودهتر نسبت به مدلهای جدید
🔸البته به دلیل قدیمی بودن و محدودیتهای اجرایی، این روش نسبت به روشهای جدید کمتر توصیه میشود.
جمعبندی
برای انشعابگیری از لوله پلیاتیلن، روشهای مختلفی وجود دارد که انتخاب آنها به نوع پروژه، سایز لوله، شرایط کاری و بودجه بستگی دارد. اگر دوام و استحکام بالا مدنظر باشد، روش جوشی بهترین گزینه است. اگر سرعت و سهولت اجرا مهم باشد، کمربند انشعابگیر مناسبتر است. برای آبیاری قطرهای نیز استفاده از پانچر و رابطهای مخصوص کاربرد زیادی دارد.
بهترین روش انشعابگیری از لوله پلیاتیلن کدام است؟
اگر هدف اتصال دائمی و مطمئن باشد، روش جوشی بهترین گزینه است. اما در برخی شرایط و در صورت نیاز از کمربند یا انشفاب 16 برای نوار تیپ و لوله هم استفاده میشود.
آیا میتوان از کمربند برای انشعابهای زیاد استفاده کرد؟
خیر، برای انشعابهای زیاد مثل نوار تیپ یا لوله 16، استفاده از کمربند معمولاً هزینهبر و غیراقتصادی است.
آیا کیفیت جوش در انشعابگیری جوشی مهم است؟
بله، بسیار مهم است. اگر جوش توسط فرد ماهر انجام نشود، اتصال ممکن است ضعیف شده و در آینده دچار نشتی شود علل خصوص در لوله های غیر استاندارد.
